"...
Bilirsin sen acıyı hayaller
ve sözlerle yumuşatmayı."

K. P. Kavafis (Kommageneli Ozan Kleandros Oğlu Iason'un Hüznü, Bütün Şiirleri, s.149)

"We can dive into suns though it's not recommended"

"I am in the mood to dissolve into the sky."

"The silence depressed me. It wasn't the silence of silence. It was my own silence. I knew perfectly well the cars were making a noise, and the people in them and behind the lit windows of the buildings were making a noise, and the river was making a noise, but I couldn't hear a thing. The city hung in my window, flat as a poster, glittering and blinking, but it might just as well not have been there at all, for the good it did me." (Chapter 2)

"If you expect nothing from somebody you are never disappointed." (Chapter 5)

"I'll be flying back and forth between one mutually exclusive thing and another for the rest of my days." (Chapter 8)

"I didn't want my picture taken because I was going to cry. I didn't know why I was going to cry, but I knew that if anybody spoke to me or looked at me too closely the tears would fly out of my eyes and the sobs would fly out of my throat and I'd cry for a week. I could feel tears brimming and sloshing in me like water in a glass that is unsteady and too full." (Chapter 9)

"I felt dumb and subdued. Every time I tried to concentrate, my mind glided off, like a skater, into a large empty space, and pirouetted there, absently. (Chapter 12)

"Evvelâ dişlerimiz döküldü
Sonra saçlarımız
Ardından birer birer arkadaşlarımız
Şu canım dünyanın orta yerinde
Yalnız başına yapayalnız
Karılmış kolumuz, kanadımız
Tatlı canımızdan usanmışız

Bir şüphedir sarmış yüreğimizi
Ya kendini aldatıyor demişiz ya bizi
Bir şüphedir demir atmış ciğerimize
Pamuk ipliği ile bağlamışlar bizi
Düğüm üstüne düğüm şöyle dursun
Bir çalım bir kurum hepimizde
Nereden inceyse oradan kopsun

Bu canım dünyanın orta yerinde
Hayvanlar kadar bağlanamamışız birbirimize
Yalan mı? gözünü sevdiğim karıncalar
İşte: hamsiler sürü sürü
Arılar bölük bölük geçer
Leylekler tabur tabur

Ya bizler? Eşref-i mahlûkat!..
Boğazımıza kadar kendi murdar karanlığımıza gömülmüşüz.

Bizler bölük bölük, bizler tabur tabur
Bizler sürü sepet
Yalnız birbirimizi öldürmüşüz"

Bedri Rahmi Eyüboğlu (Arkadaş Dökümü, Dol Karabakır Dol, s.297-298)